Ashtapada V1 – KV1 1


Ashtapada V1 – Krimpen V1   

De viertallencompetitie begon voor ons met een uitwedstrijd bij Ashtapada in Hoogvliet / Zalmplaat.  André en invaller Peter reisden beide op eigen gelegenheid terwijl ik Leo bij Capelsebrug ophaalde. Dat de avond even bizar zou beginnen als eindigen konden we toen nog niet weten.

Om kwart voor acht waren we met drie man aanwezig in het mooie onderkomen van de seniorenvereniging Zalmplaat. Alleen invaller Peter die met de metro zou komen en terug met mij meerijden ontbrak nog maar daarover maakte ik me vooralsnog geen zorgen. Even later begon het echter tot mij door te dringen dat er wel eens iets bijzonders aan de hand zou kunnen zijn. Normaal is Peter altijd ruim op tijd voor een afspraak. Ik had mijn telefoon in de auto laten liggen maar haalde die er nu snel uit en, jawel, één bericht gemist. Van Peter.

Ik belde direct terug en kreeg een redelijk wanhopige Peter aan de lijn die ergens door Hoogvliet aan het ronddwalen was. Een gevolg van onduidelijk aanwijzingen van z’n mobiel, ontbrekende straatnaamborden en geen volk op straat aan wie iets gevraagd kon worden. Daar sta je dan!

Gelukkig kende Peter nog wel de weg terug naar metrostation Zalmplaat. Ik zei hem daarnaar terug te keren om door mij opgehaald te worden. Met de auto ben je er zo. Ik informeerde onze gastheren over de gang van zaken en zei dat ze onze klokken maar gewoon om 8 uur aan moesten zetten als wij er nog niet zouden zijn.  Maar nee, daar was geen sprake van, we wachten wel op jullie was de reactie. Zelfs kreeg ik iemand mee als gids zodat ik niet opnieuw mijn TomTom hoefde in te stellen. Enkels minuutjes later arriveerden we bij genoemd metrostation. Daar stonden wel enkele mensen buiten maar geen Peter. Opnieuw in de telefoon geklommen en wat bleek? Verwarring over welk metrostation. Peter stond niet bij Zalmplaat, maar bij station Hoogvliet. Snel op naar genoemd metrostation en zo konden weer een paar minuten later Peter in laten stappen. Eindelijk kon de wedstrijd dan met 20 min. vertraging maar met complete bezetting achter de borden van start gaan.

André en Peter, beide met zwart, konden na tweemaal 1. e4  hun favoriete frans en Caro Kann spelen. Op mijn 1. Pf3 volgde …..c5 waarna zich een leuke partij ontwikkelde. Nadat de zware stukken over de open d-lijn afgeruild waren resteerde een loper – paard eindspel  met voor ieder 5 pionnen. Met de meeste pionnen op de voor mij goede kleur en een vrolijk rondspringend paard was  er geen vuiltje aan de lucht. Omdat ik ook geen directe winst zag besloot ik maar weer eens remise aan te bieden. Het antwoord  “ik wil het nog even proberen”  had ik al zo vaak gehoord dat het me eigenlijk niet verbaasde. Maar dan moet je wel bij de les blijven en niet zoals ik een onverantwoorde winstpoging gaan doen met een nul als gevolg. Een dure les die ik nog wel een beetje kon relativeren door aan de volgende grap te denken.

In een gelijkstaande uitgedunde stand stelt speler A remise voor wat door B wordt afgewezen waarop zich de volgende dialoog ontwikkelt.

  1. “U wilt geen remise. Maar ik kan me niet voorstellen dat u in deze stelling op winst speelt.”
  2. “Dat doe ik inderdaad niet.”
  3. “Nu begrijp ik het niet meer. U speelt niet op winst en wil ook geen remise. Speelt u dan misschien op verlies?“
  4. “Natuurlijk niet.“
  5. “Ik begrijp er steeds minder van. U speelt niet op winst, niet op verlies en wil geen remise. Maar wat wilt u dan eigenlijk? ”
  6. “Nou, gewoon nog wat schaken!”

Daar moet ik dan voortaan eerst maar even aan denken alvorens remise aan te bieden.

Nog voor mijn crash had André een misgreep in een gedrukte stelling met een nul moeten bekopen en speelde Leo met een paard minder een verloren wedstrijd. Ondanks dat hij het missende paard nog in kwaliteitsverlies had weten om te buigen was en bleef het verloren. Tussenstand 3-0 voor Ashtapada.

Als laatste was Peter nog in de strijd. Met een stuk achter tegen een paar pionnen had hij het zwaar maar langzaam begon het tij te keren. Het stuk wist hij te heroveren en stond nu zelfs veel beter. Met verder alleen nog beide dames op het bord moest z’n tegenstander de redding in eeuwig schaak gaan zoeken. Met Peters koning behoorlijk op de tocht leken er mogelijkheden te zijn. Toen echter, na alweer een schaakje, kon Peter met zijn dame in één zet niet alleen het schaak opheffen maar tegelijkertijd ook zelf schaak geven.  Na de onvermijdelijke dameruil was het meteen uit. De meesten van ons geven dan direct op, maar deze man koos ervoor zich mat te laten zetten.

Een handdruk kon er nog net af, maar direct daarna beende hij al scheldend en tierend op zichzelf  met deuren smijtend de zaal en het gebouw uit. Zo maak je nog eens wat mee op je ouwe dag!

Theo Heukels, teamleider

Ashtapada V1  Krimpen V1
1. J. Brokaar T. Heukels 1 0
2. D. Barendrecht A. Tukker 1 0
3. D. v. Mourik L. Koot 1 0
4. C. Hemmes P. de Weerd 0 1
Resultaat 3 1

Verslag volgt


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Ashtapada V1 – KV1

  • Peter de Weerd

    Mooi verslag van Theo. Zonder de waarheid geweld aan te doen bedekt hij met de mantel der liefde dat mijn zwerftocht door Hoogvliet het gevolg was van uitstappen op het verkeerde metrostation. Verder is de dialoog over het remiseaanbod even geestig als leerzaam.