KNSB Sliedrecht 2 – Krimpen 3

KNSB 4 e klasse Sliedrecht 2 – Krimpen 3
Op zaterdag 25 november reisde Krimpen 3 naar Sliedrecht om daar het tweede team van de
gelijknamige vereniging te ontmoeten. De ratingcijfers waren weliswaar enigszins in ons nadeel,
maar er was toch wel enig vertrouwen in een goede afloop. Uiteindelijk werd het na een gelijk
opgaande strijd een half ei. Opmerkelijk was ons verlies met 3½ – ½ aan de eerste vier borden en een
idem winst aan de borden 5 tot en met 8.
In de partij van Remko (met wit aan bord 1) maakte zijn tegenstander een fout in de opening. Remko
won zijn f-pion en de zwarte koning moest in het centrum blijven. Remko liet echter een aantal
zetten later een stuk insluiten waarop zijn tegenstander prompt remise aanbood. Remko overwoog
door te spelen, er lagen nog wel kansen in de stelling, maar durfde het niet aan.
Op bord 8 trakteerde mijn tegenstander mij op een opening uit de oude doos (Ponziani), die ik zelf
voor het eerst en het laatst speelde op 4 oktober 1968. Mijn kennis was dus wat roestig, maar ik
kwam zonder kleerscheuren uit de beginfase. Op de tiende zet overzag hij dat ik met een onschuldige
matdreiging een loper buit kon maken. Hij vond het nog wat vroeg om direct op te geven en
ploeterde nog een tiental zetten door totdat zijn materiële achterstand opliep tot een volle toren en
hij het voor gezien hield.
Inmiddels ging het aan de borden 2 tot en met 4 bergafwaarts. David (bord 2) speelde een
ingewikkelde partij maar liet zijn dame buitenspel zetten, waarna zijn geroutineerde tegenstander
het punt binnenhaalde. Van de partijen van de invallers Frits (bord 3) en Michel (bord 4) heb ik
weinig meegekregen, maar het leek me dat ze er langzaam maar zeker vanaf werden geschoven.
Op bord 6 speelde Hans Ranft tegen een oude bekende, Bert Terlouw, die hij vroeger vaak
tegenkwam op rapidtoernooitjes. Hans had nog nooit een “echte” partij tegen hem gespeeld. Met
zwart mocht hij proberen om het tegen zijn eigen opening op te nemen. Bert zette het wat tam op,
waardoor Hans al snel een prettige stelling kreeg. In opkomende tijdnood kreeg hij de stelling in zijn
greep, waarna een stukoffer de beslissing bracht. Bert nam het aan waarna zijn stelling niet meer te
redden was.
Bert ten Wolde speelde aan bord 5 een partij waarbij het evenwicht niet werd verstoord en remise
de logische uitslag werd.
Met een tussenstand van 4 – 3 in ons nadeel was het aan Bert van Brussel (wit op bord 7) om een
matchpunt binnen te halen. Na een lange manoeuvreerpartij lukte het hem uiteindelijk om twee
pionnen te winnen en nadat hij de vrije a-pion van zijn tegenstander had weten te elimineren was
dat voldoende voor de winst.
Voor de gedetailleerde uitslag zie netstand.
Kees Greevenbosch

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *