KNSB: Krimpen 1 pakt broodnodige overwinning
'Het bijvoeglijk naamwoord broodnodig wordt gebruikt om aan te geven dat iets absoluut nodig of essentieel is'. Na twee forse nederlagen in klasse 1B waren we erop gebrand om in ieder geval een punt te pakken. Broodnodig inderdaad, de verschillen in de klasse 1B zijn klein en daardoor is ieder punt waardevol. Helaas moesten we Dylan, Samuel en Alexander missen. Maar dit seizoen zitten we wat ruimer in de invallers dan vorige jaren en ik ben heel blij dat Isafara, Ayah (debuut) en Ilias konden invallen.
En gelukkig konden we met de volle buit naar huis. Tijdens de wedstrijd had ik het gevoel dat het heel de tijd de goede kant op ging voor ons. Henk-Jan was al snel klaar na een vernietigende aanval op de zwarte Hollandse opzet. Het zag eruit alsof hij dit allemaal ter plekke achter het bord bedacht, maar insiders weten beter.
Als tweede was ik zelf klaar. Ik kreeg een lastige (vind ik zelf) opzet tegen in het Siciliaans. Wit ontwikkelde met Pc3, Lc4, a3 en La2. Daarna f4, 0-0. Niet dat wit beter staat, maar wit heeft een plan en zwart moet keuzes maken tussen plannen. Ik wist wel een pion te winnen en had daarna een prima stelling volgens de computer. Zelf dacht ik ook wel dat ik beter stond, maar de tijd begon te dringen voor de 40e zet en gezien de goede stand op de borden besloot ik remise aan te bieden. En zo geschiedde. Achteraf een beetje laf, want de stelling was beter en even doorspelen kan altijd. Maar, eind goed al goed.
William moest daarna helaas opgeven tegen Joost van Ruitenburg. Geen schande natuurlijk, maar hij was niet tevreden met zijn partij en gemaakte keuzes. Na een Trompowsky ruil op f6 zat zwart blijvend met zwakke pionnen en Joost wist de druk op te voeren kon uiteindelijk tactisch afwikkelen naar een gewonnen pionneneindspel.
Frans neutraliseerde de hoogste ratinghouder van DSC Delft: Yasin Sari. Sari gaf in de opening een pion voor compensatie voor open lijnen. Maar Frans wist met nauwkeurig spel de pion te behouden. Misschien dat er meer in zat, maar na de ruil van de zware stukken concludeerden de heren dat de witte pion voorsprong niet genoeg was: remise was de uitslag.
Isafara was ondertussen in een lastig eindspel verzeild geraakt. In de opening kwam de tegenstander met een onbekende, maar prima zet. Daarna bleef wit initiatief houden en rekende haar tegenstander Meulenbroek correct uit dat hij het pionneneindspel altijd zou winnen. Helaas, maar goed gevochten!
Michiel wist te winnen na een ingewikkelde partij waarbij het leek alsof wit ieder moment een aanval kon beginnen op de zwarte kort gerokeerde koning. Maar Michiel wist dit heel slim met allerlei tussenzetten te voorkomen en gebruik te maken van de overige ruimte op het bord. Zag er ingewikkeld uit, maar Michiel kon melden dat hij had gewonnen.
Ilias speelde een hele mooie partij tegen Erik Both. Beide heren namen in de opening veel tijd om de consequenties van een pionoffer door wit door te rekenen. Volgens mij had Ilias dat beter ingeschat want hij kwam daar met een pion voorsprong en een koningsaanval uit. Ondertussen won hij nog wat pionnen en moest Both opgeven. Goede partij volgens mij!
Naast hem maakt Ayah Moaataz haar debuut voor Krimpen. Ayah is de partner van Ilias en hoe leuk is het om samen in een team te schaken. Ooit was dat ook mijn droom, maar nadat ik schaken op een ietwat verkeerde manier (zonder geduld) aanleerde bij mijn vrouw is dit er nooit van gekomen. En zal ook nooit gebeuren. Ayah speelde ook een erg ingewikkelde partij tegen teamleider van DSC Delft, Richard Ammerlaan. Het was een soort loopgraaf van pionnen tegenover elkaar, maar Ayah wist daar handiger gebruik van te maken en kreeg ruimte. Hoe dit precies ging heb ik niet gezien, maar wat ik wel zag was dat Ayah het toreneindspel knap verzilverde en hiermee ons een goede uitgangspositie gaf op de winst.
Wiggert was op bord 1 hard bezig om te winnen tegen Ozcan Kaan. Helaas dacht hij op het moment suprême een zettenherhaling uit te voeren, ware het niet dat zijn tegenstander ondertussen een pion had mee gesnoept en daardoor de evaluatie van de stelling veranderd was. In de winnende variant had wit die pion nodig. Het momentum was weg en Wiggert probeerde het nog tot in het late dame eindspel, maar moest ik remise berusten. Jammer, gemiste kans!
Als laatste was Alan bezig om een ingewikkeld eindspel te spelen waarbij hij een D+T had tegen een D+L+P met allebei nog veel pionnen op het bord. Volgens mij had Alan door een foutje twee stukken moeten geven tegen een toren en was het zaak om de witte stukken geen activiteit te geven. Dat lukte, Alan bezette de open a-lijn en hoe precies heb ik niet gezien, maar hij kon hiermee remise afdwingen.
Dat brengt ons op een eindstand van 6-4. Een mooie overwinning tegen een op papier sterkere tegenstander.
Volgende ronde is op 21 november thuis tegen UVS!